Angel-Wings Spiritueel Paranormaal Forum
 
PortaalIndexGalerijFAQZoekenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 De Weg

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
~*~AngelWings~*~
AngelWings
AngelWings
avatar

Aantal berichten : 840
Leeftijd : 50
Hobby's : Digitale beeldbewerking, lezen, dichten en schrijven
Humor : JAH!
Angel Wings : 15343
Reputatie : 0
Registration date : 11-03-08

BerichtOnderwerp: De Weg   11/1/2010, 17:12

De Weg 26/9/2007

Lapzo, Larry en Perry waren drie ondernemende jongens, die gezamelijk een studentenhuis bewoonden.
Natuurlijk was het er altijd een enorme puinzooi, want opruimen kenden de jongelui niet, maar dat mocht geen enkele pret drukken, want pret hadden ze zeker.

Lapzo kwam van oorsprong uit Afrika, en Larry uit New York, Perry was een nederlander van geboorte maar zijn moeder was indisch, met elkaar een mooi stel jongemannen in de dop.
Lapzo had sinds kort een autootje en daarmee reden ze heel wat af, het was een oud barrel maar het reed toch maar mooi. Zodoende gingen ze vaak uit in de weekenden en om en om was er een de BoB.

Op een dag had Larry zin in een mooie installatie en hij had er een gevonden via internet, hij belde de eigenaar en zodoende zouden ze die avond op pad om de installatie voor Larry te gaan halen.
Gezamelijk in de auto, meebrullend op de muziek, reden ze in het donker de nacht in.

De maan scheen prachtig voluit, de weg was stil en verlaten.
Uit voorzorg deed Larry toch de deuren maar op slot, je wist maar nooit wie er vanuit de bermen zou springen, zei hij lachend.
De twee andere knullen lachten mee, het idee dat zij diegene niet aan zouden kunnen was hilarisch.
Het duurde nogal lang en Lapzo

moest telkens de map erbij pakken want ze reden schijnbaar telkens de verkeerde weg in.
Larry begon al te mopperen, zeg Lapzo het was toch maar een half uur rijden?
Ja,mompelde Lapzo, verdiept in de kaart, die hij bekeek met het autolicht aan.
Door de donkere bomen heen scheen de maan, prachtig vol op de donkere weg, niets was zichtbaar behalve een zeer smal deel van de weg, door een kronkelig oud weggetje door het bos.
Aan de zijkanten in de bermen lag een waas van mistflarden, die opflitsten in het lamplicht van de auto, het was zo stil, afgezien van het motorgeronk van de auto en de radio die zachtjes speelde op de achtergrond.
Wacht riep Perry uit, daar is een bordje! Ze reden erlangsheen en Larry vloekte het uit, verdomd jongens ik ben hier al 3 keer langsgereden???
Hij keek verbaast achterom in het evenzo verbaasde gezicht van Lapzo, ja stamelde deze.
Er hing een vage sfeer in de auto, een van angst, een van onrustige gevoelens die je krijgt als je iets meemaakt dat je niet kunt verklaren.
De maan scheen nog net zo mooi als voorheen, doch onheilspellender.
Ik ga even stoppen zei Larry, ik moet even een peuk hebben.
Hij zette zijn autootje aan de kant in de berm, en stapte uit samen met Perry die ook een peuk trok uit zijn pakje marlboro.
Lapzo zat nog in de auto en bekeek nogmaals de landkaart, zoekend naar een aanknopingspunt.
Buiten flakkerden kleine oranje lichtpuntjes op in het duister, terwijl de jongens hun sigaretje rookten en de mistflarden, gelijk vleugeltjes eromheen dwarrelden.
Larry was klaar met het roken van zijn peuk en trapte deze uit onder zijn schoenzool, en wilde in de auto stappen toen een kreet van Perry zijn haren rechtop deed staan.
KIJK! KIJK DAN!!!!!!!!!!!!!!!!! Schreeuwde Perry geschrokken en opgewonden.
Hij wees voor zich in de lucht, en Lapzo stapte ook uit de auto, ze keken naar een fel schijnend licht dat uit de duistere hemel naar beneden leek te donderen met een enorme snelheid.
'Oh Mijn God', stiet Lapzo uit, hij werd bleek om zijn donkere neus, en greep Larry bij de schouder, 'Wat is dat'?
Larry rilde en zei dat hij het ook niet wist, er kwam een fluittoon van het felle licht af, en het leek recht op hen af te komen.

'What The Fuck', riep Perry uit, 'Jezus,.. jongens het komt deze kant op man'!

'Wat is dat'? Piepte hij toen...
Zijn ogen puilden bijna uit de kassen van intense angst.
Ineens leek het geluid oorverdovend hard en opeens was het ook verdwenen, de jongens keken elkaar aan, het licht voor hen leek op te lossen in het niets, en opeens, kwam er een mega harde knal.
Op het mos lag Larry langzaam aan bij te komen, hij schudde zijn hoofd, wat had hij zalig geslapen zeg, hij ging zitten en voelde zich verdwaast.


Hij keek om zich heen en waar was hij in vredesnaam?Hij wreef in zijn ogen..om hem heen was een strand opkomende zonlicht aan de horizon!

Hij schreeuwde opeens vanuit een angst, die op kwam zetten vanuit een diep zelf.

Angst zo diep zo intens, adembenemend!
Zijn hart roffelde in zijn keel...waar waren zijn vrienden, waar was het bos waar hij zojuist, zijn auto????????

Radeloos keek hij rond..waar was hij hoe kon dit?
Geen aards synchronicerend iets, kon dit verklaren, omdat de mensheid alles wat zij meemaakte, vanaf de dag van geboorte, zag, als zijnde normaal. Dit sloeg alles..dit was..zo bizar?
'Jezus had hij drugs gehad oid'? Larry was danig in de war!

Hij had een mega droge keel..hij slikte enkele malen, maar raakte dat gevoel niet kwijt.
Hij zag opzij van hem iets liggen een wit stralend iets, hij schoof wat opzij om het te bekijken..
Hij pakte het op in zijn hand en voelde een vreemde energie door zijn arm omhoog kruipen, niet onaangenaam.
Het begon ineens te stromen, door zijn hele lichaam, idem niet onaangenaam dus bleef hij het voorwerp vasthouden. Een voorwerp dat er zeer bijzonder uitzag bij nader inzien.
Het was een ovaalvormige bol van, zo leek, het wit marmer, maar er zat een breuklijn in, en Larry duwde op het ovaalvormige kleinood en opeens ging het open.

Larry schrok van de lichtstraal die eruit schoot, verblindend licht, in schitterende prisma kleuren, schoten langs hem heen alsof er een regenboog uit het voorwerp kwam.
In het midden lag een prachtige edelsteen, in allerlei regenboog kleuren. zoiets moois had Larry nog nooit gezien!
Ademloos keek hij ernaar en dacht, dit zouden mijn vrienden moeten zien.
Opeens plofte er iets naast hem neer, het was Lapzo, en hierna volgde nog een plof, waarbij ook Perry naast hem lag op het witte strand.
verschrikt keek Larry op, naar zijn net wakker wordende vrienden.
HHooee.. kkan.. di.. dit...;stotterde Larry.

Lapzo wreef in zijn ogen en keek om zich heen en zag het strand, en zijn vrienden.. "Waar zijn we?" vroeg hij verward.
Ik weet het niet, mompelde Larry.
Perry gaapte luidruchtig en rekte zich eens flink uit, knakte hierbij zijn vingers en ging eens om zich heen kijken.

'Not bad boys', zei hij grijnzend..
Ik weet niet hoe we hier kwamen maar ik geloof dat ik het wel prettig vind, kijk dat strand, waanzinnig mooi! En dat water zo lichtblauw?
Dat is toch ongewoon? Ze keken naar de horizon waar de zon bijna onder ging, en toch was het water nog zo licht als overdag, het leek wel te schitteren van een lichtbron onder water.
Maar er is verder niemand hier, zei Lapzo nerveus. Misschien niet, misschien ook wel, een paar mooie meiden zouden welkom zijn zei Larry, ineens met zijn gebruikelijke humor.
Perry keek toevallig links van hem naar wat bomen, waarachter opeens 6 mooie meiden kwamen.
Heey kijk eens Larry je wens is vervuld, glimlachte hij.
En ja over het strand liepen 6 prachtige mooie meiden, met allen prachtig lang haar tot over hun billen, en om hun lichamen een witte kimono.

Er was een roodharige bij, een zwartharige, een blonde, een met lichtbruin haar, een met rossig haar en een met zulk wit haar dat het licht ervanaf scheen te schitteren.
Waanzinnig mooie meiden, verzuchte Lapzo...en ging rechtop zitten..


De dames gingen in een kring om hen heen zitten, en zeiden niets, ze glimlachten vriendelijk met hun bijzondere ogen.

Want dat hadden ze allemaal, hele mooie heldere ogen, alsof het bovenaardse wezens waren.
Wie zijn jullie en waar zijn wij in vredesnaam vroeg Larry aan de schonen.
Liria antwoorde, de vrouw met het schitterende witte haar, met een klokjesheldere stem zei ze, jullie zijn hier gekomen, omdat jullie nog niet bewust zijn aan de andere zijde.
Geniet! En ze spreide haar armen uit, Van dit alles hier...zolang het nu nog mag duren!
Ze straalde een licht uit met zoveel kracht en energie dat de jongens ademloos naar haar keken.
ik snap het niet riep Perry uit maar ik wil zwemmen, kan dat hier veilig, ik bedoel in deze zee!?
Ja natuurlijk glimlachte Liria, en ze stond op, gooide haar kimono uit en rende het water in..
Perry lachte hard en trok snel zijn kleding uit en rende erachteraan...

Hierna volgden de andere jongens hun voorbeeld en ook kwamen de 5 overgebleven dames naakt achter hen aan.

Dolle pret in die wonderlijke zee, beleefden de jongens met de prachtige dames, het water was precies op de juiste temperatuur, de golfjes kabbelden precies goed, de wind was zacht en lieflijk, en streelde hun huid liefkozend, ze spatterden water naar elkander en speelden pakkertje , onderwijl graaiend naar de zalige vrouwelijke delen.

Schaterend genoten ze van al dat schoons, en de witte stranden en uiteindelijk lagen ze bij te komen van de zwempartij op het warme zachte witte strand en kregen ze honger.

Ook hierop had Liria een antwoord want zowaar, er kwamen opeens vanuit de bomen kokosnoten gevuld met het zaligste sap dat ze ooit hadden geproeft op aarde. Het gaf ze een verkwikkende energie,
Larry was verbaast over al die wonderlijks en vroeg nogmaals waar ze toch waren, maar de schone dames glimlachten alleen maar en de blonde knipoogde naar Larry en zei, niet zoveel vragen, geniet!

Geniet van ons en dit alles, wij zijn jullie hemel zoals jullie dit verdiend hebben!
Grijnzend keek Lapzo naar haar en zei ;'En, als we nu *** willen wat dan'? 'Kan dat ook'? Vragend bleven zijn ogen op haar gericht, en ze knikte glimlachend, dan kan dat ook!
'Wowwwwwww', Lapzo zweeg, verbaast.
Nou dan eh wil ik er wel twee hoor lachte Perry ondeugend. Dat kan hoor, zei Liria kies er maar 2 uit!

Ademloos keek hij in het rond, en koos de blonde en de roodharige, 'En eh, waar gaan we *** beleven', Vroeg hij toen.
Kom maar mee zei het blondje, en ze nam hem bij zijn hand en trok hem mee naar de bosjes een eind verderop, de roodharige volgde hen op de voet en, bij de bosjes aangekomen duwde het blondje de takken uiteen en zowaar, er stond een mega groot bed midden op dat strand, Perry schudde zijn hoofd vol verbazing, waar ben ik toch?

Maakt het iets uit Perry fluisterde de roodharige in zijn oor?
En ze vlijde zich tegen hem aan.
Kom lieverd, en langzaam ontklede zij hem. Hij liet zich dit alles welgevallen en voelde zich als een jonge God..Opeens lag er overal fruit, zoals druiventrossen, ananas en meloenpartjes op prachtige gouden schalen, ze voerden hem dit met een lieftalligheid die hem deed duizelen.

De andere jongens waren eveneens druk doende met hun dames en ze beleefden werkelijk waar de beste *** ooit.
Het was bovenaards geweldig! Ze waren niet uitgeput na de daad, nee eerder verkwikt en fit. Ze lachten en straalden van geluk.

Dit alles duurde voort, het leken wel jaren te zijn, of uren,.. zelfs soms minuten of eeuwen, ze konden het niet zeggen, maar het was alles het perfekte paradijs.
Op een gegeven moment, was het Larry die ineens bleek werd en zich niet fijn voelde, wat er aan de hand was wist hij niet maar hij voelde pijnen aan zijn arm en benen en zijn voorhoofd.
Telkens wreef hij zich over de ogen, en zei: Ik voel me zo raar, ik weet niet wat er aan de hand is maar, ik heb overal vage pijnen.

Perry en Lapzo keken hun vriend aan en zagen hem ineens weggezogen worden, met een mega snelheid, schoot hij weg uit hun paradijselijk oord.

Wat gebeurd er, schreeuwde Lapzo, in paniek.
Liria knikte geheimzinnig, Wat is dat zal zijn! Zei ze zachtjes.

De jongens begrepen er niets van,maar begrepen wel dat ze nog even mochten blijven genieten van de dames en hun geluk in dat paradijselijke oord.
Dus genoten ze nog meer van de dames en de sexfestijnen dagelijks en de stranden, het voedsel en het zeewater.
Op een bepaald moment, werd ook lapzo niet lekker en kreunde het uit van de pijn, Oi Oi, Perry jongen, ik heb nu ook overal pijnen ik weet niet wat er gebeurd met mij, mijn rug doet ongelooflijk veel pijn.

Ook hij werd opeens weggesleurd uit het paradijselijke oord met een mega zuigkracht schoot ook hij uit het gezichtsveld van Perry.
Perry schrok en werd bleek om zijn neus, nu was hij alleen over met al die dames, hmmz..
Hij sprong op en begon met alle dames een seksueel spel, dan maar genieten dacht Perry geamuseerd.

Hij genoot met volle teugen van zijn mannelijk kracht en zijn lichaam.
En natuurlijk van al die wonderlijk mooie dames.
Maar ook hij werd op een bepaald moment niet prettig verrast door intense pijnen in zijn lijf, het leek wel alsof hij zijn ribben gebroken had en zijn schouderblad.
Hij werd ook weggezogen weg van de schone dames...
Met een intense kracht..





In een ziekenhuis zaten 2 vrienden aan het bed van een jongeman net ontwaakt uit zijn coma.
Ze glimlachten naar hem, met een wonderlijke oogopslag, keken ze elkaar aan. Zo jongen je bent er ook weer' Zei Larry.

' ...WAT...waawa isser geb b beurd' Stamelde Perry zich pijnlijk bewust van een intense pijn in zijn ribbenkast en schouder.

We hebben een ongeluk gehad jongen 3 maand geleden, we lagen alledrie in coma.
We hebben het gelukkig overleefd jongen!
Zei Lapzo. Zijn ogen schitterden intens, alsof er een helder licht doorheen scheen.
Perry keek hem aan en dacht wonderlijk die ogen, ze kwamen hem zo bekend voor. Maar waarvan wist hij niet meer.
Larry kwam het eerste uit de coma, hij had gebroken armen en benen en een behoorlijke hersenschudding.

Ik kwam 3 weken geleden uit de coma, vertelde Lapzo verder, ik had rugletsel, maar het gaat nu wel weer goed met mij.
En nu met jou ook weer jongen, de moeder van Perry kwam met tranen in haar ogen binnenlopen en nam met een kreet haar zoon in haar armen..


Kom we laten ze even alleen zei Larry en liep met Lapzo de kamer uit.
Maanden later, toen ze weer een gezamelijk een film hadden gehuurt van de videotheek, vertelde Perry iets aan hen, dat hij een hele vreemde droom had gehad.
De andere twee keken hem aan en zeiden wat voor droom?
En Perry vertelde over het strand en de vrouwen en, Larry viel bij, ***..hij glimlachte..EnLapzo keek hen aan met schitterende ogen, ja ik weet dat nog.

Dat waren vast engelen!
Ze wisten nu dat ze met zijn drieen een bijzonder iets hadden meegemaakt.
Ze bleven voor het leven vrienden van elkaar, de jongens met die bijzondere blik in hun ogen..want dat viel iedereen op die hen zag.

Alsof er een bijzonder licht doorheen scheen..
Niemand begreep wat zij gedrie meegemaakt hadden daar tijdens hun verblijf in de hemel.



AngelWings

_________________
Terug naar boven Go down
http://angelsdream.do-goo.com
 
De Weg
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Angel-Wings :: Kunst :: Gedichten & Spreuken & Verhalen-
Ga naar: